رحمان عزیزم چه بسیارمواقعی که به یادت افتادم ولی نمیدانستم که درورای نا دیداری مرگ پرسه میزندگریه میکنم برای توکه کاش وقت بودنت باتو سفره دل وامیکردم وامصیبتاکه تجسم مرگت آن هم دراین فصل زندگی بسیارسخت است هنوز سه نسل بعدازتوزنده اند به کجا چنین شتابان " چندسال یکبار میدیدمت ولی میدانستم که هستی هنوزباورم نمیشود گیجم ونفرت ازدنیای بیمرام کهنه پرست وبایدگفت:ای چرخ وفلک خرابی ازکینه توست سابقه غربت توبیشترازمابود واین بودوفای غربت به تو وای به حال ماکه هنوزاندرخم یک کوچه ایم .                      روحت شادوقرین رحمت حق

امروز23آذرخبرفوت برادرودوست عزیزم رحمان ستاری راشنیدم واین غربت ناشریف باردیگرسکوتمان راشکست "