گوشـهآیم رآ مـﮯگیرمـــــ چشمــــــهآیمـ رآ مـﮯبنــــدمـــ و زبآنــمـ را گـآز مـﮯگیــــــرمـــ ولــﮯ حریــــــف افکآرمـ نمـﮯشومـــ مـردانی را میشناســــم مـردانی را میشناســــم که هنگــــام عصبـانیت داد نمـی زننـــــــد ناســـــزا نمی گوینــــــد نمی زننــــــــد نمی شکننــــــد ٬ تهمت نمی زننـــــــد کبــــــود نمی کننـــــــد خـراب نمی کننـــــــد تنهــــــا سیگـــــــاری روشن می کننـــــــد و در آن می سوزاننـــــــد تمــــــام خشـــــم خـود را تـا مبــــــادا به کســـــانـی که دوسـتـش می دارنـد از گــــل کمتـــــــر گفتـــه باشنـــــــد . . .

نوشته شده در چهارشنبه 09 بهمن 1392ساعت 00:01 توسط rahim-afshar| ارسال نظر(0) |